Napagandang obserbasyon! Marahil tama ka… ginagamit ng mga Pilipino na “refuge” ang Inggles upang talakayin ang mga paksang maituturing na “taboo”

Akin lamang gustong i-underscore ang isang idiosyncracy sa ating kultura, na maaaring umaapekto sa ating persepsyon sa mga isyung mahahalaga rin… tulad ng birth control, sexuality, sex education, at mass media.

Maraming salamat sa iyong komento

Tratratuhin ko na lang na parang usapang tambay sa Physoc ulit ito…

Siguro, ang masasabi ko ay ang linggwahe ay malaking parte ng kultura. Maari mo ring sabihin na sa pagobserba mo ng linggwahe ng isang bansa ay magkakaroon ka na rin ng idea kung anong klase ang kultura nila.

Tama ka nga at sa linggwahe natin e maraming paliguy-ligoy pa ang mga ginagamit na mga salita para lang sabihin, titi o kung anuman. — Konserbatibo ang kultura natin (katangian nang mga nakararaming bansa sa Asia; at ikinahahanga ko). — Nag-reflect ito’ng pagiging konserbatibo natin sa linggwahe natin.

Pansin mo rin sa Ingles e accepted ang salitang penis sa pormal na konbersasyon (konbersasyong ginaganap sa bansa nila — halimbawa, sa U.S.). — Nagre-reflect din kasi sa kultura nila.

Sa tingin ko e ito na rin ang dahilan kaya tumatakbo ang mga Pinoy sa mga salitang Ingles pagdating sa usapang sekswal, — konserbatibo ang linggwahe natin dahilan nga sa kultura — ang Ingles hindi — (linggwahe kasi ito nang mga buraot — hehe). — Mahirap gumamit nang konserbatibong linggwahe kapag ang paksa niyo ay tinuturing na taboo sa kulturang pinanggalingan ng linggwaheng iyon.

– Naisip ko, parang katulad din siguro sa musika. ‘Wag kang gagamit ng operatic voice kapag ang kanta mo e punk. — Ang kultura ng punk e kultura na walang paki. Ang boses naman sa opera e disiplinado. — Pwede mo ngang ipaghalo yung dalawa kaso mahirap kumbinsihin ang mga taong bumili sa idea mo.